SS Politiekoortwente Sjabloon Sjabloon
logo facebook icoon youtube

“ Ik speelde voor Koning Bhumibol van Thailand “

De laatste in een rij. Het cirkeltje is rond. Alle andere comboleden waren al aan u voorgesteld en nu dan de laatste en niet de eerste de beste!

Paul van Beest een pianist en ras-entertainer die sinds een jaar of drie ons koor op de piano begeleidt.

Ik ontmoet hem in zijn kantoor van EURO-ENTERTAINMENT van waaruit hij dagelijks zijn werkzaamheden regelt, maar daarover later meer want ik wil eerst weten hoe zijn jeugd eruit zag.

Paul was de jongste van vijf broers en opgegroeid aan de rand van het Hogeland. Zijn jeugd heeft niet al teveel indruk achtergelaten, want verder dan een vertrapt tuintje en een gesneuveld ruitje komt hij niet. De lagere school, de Mavo en de Meao hebben de basis gelegd voor de invulling van zijn huidige job, alhoewel daarvoor wel het één en ander is gebeurd.

Het werken op de financiële afdeling bij V&D, daarna in een muziekwinkel en ook nog bij MAI een firma in spareparts voor computerborden. Maar zoals we al weten loopt de muziek als een „rode draad‟ door zijn leven.

Hij komt voor het eerst in aanraking met de muziek op het moment dat zijn broer het niet voor elkaar krijgt om „tulpen uit Amsterdam‟ op de accordeon te spelen. Paul vraagt of hij het mag proberen, valt eerst met accordeon en al ondersteboven, maar speelt daarna feilloos de melodie. Hij mag op muziekles en de „artiest‟ is geboren en laat hem niet meer los. Diverse bandjes, waarin hij verschillende instrumenten bespeelt, wat dacht u van de piano, orgel, synthesizer, gitaar en ook drums. Mochten we in de toekomst problemen krijgen met ons combo dan kan hij met de piano en een eigengemaakte orkest/combo band heel veel doen. Het mondt zelfs uit in een beroepsorkest met zo'n zestien avond- en acht dagoptredens per maand. Drie jaar lang alleen maar muziek maken in binnen- en buitenland. Als jong broekje behoorlijk verdienen en zelfs al een auto kopen terwijl je nog op school zit; maar dan gelijk de parkeerplaats van de schooldirecteur inpikken kan natuurlijk niet….!

De piano is en blijft natuurlijk zijn ding. Hij kreeg les van de bekende Martin Kaptein en plukt daar tot op heden de vruchten van. Ieder weekend is hij wel ergens actief om de gasten van een restaurant tijdens hun diner te laten genieten van zijn onderhoudende pianospel. Het begon bij de Broeierd en later nog vele andere zaken in Twente en de Achterhoek zoals bv de Wiemsel waar hij nu ook nog steeds speelt. Daar komt sinds kort het vernieuwde Koetshuis bij. Dat is ook regelmatig op de donderdag en we hopen dat hij de begeleiding bij onze repetities kan blijven voortzetten. En hoe zat dat nu met die koning van Thailand? Die was in Enschede op bezoek en Paul speelde toen bij het DISH hotel tijdens het diner dat werdaangeboden.

Voor zo'n druk baasje kan het werk niet de enige uitlaatklep zijn. Ik noem de andere hobbies even op: tennis (nog volop in competitieverband) in Glanerbrug, bridge, momenteel op een laag pitje, maar beslist nog niet verleerd.

Zelf ken ik Paul van de tafeltennisvereniging DTS uit Enschede. We speelden in hetzelfde team en samen met onze vriend Henk ten Berge beleefden we een mooie en sportieve tijd. Paul was ook in die tijd al een no-nonsense figuur, zijn spel leek nergens op, maar…..hij won wel erg veel wedstrijden en daar ging het om. We werden regelmatig kampioen en brachten het zelfs tot de 1e klas in de afdeling Twente.

Dat gewoon doen blijkt ook uit zijn opmerking naar aanleiding van mijn vraag „welke bekende mensen hij ontmoet‟. Hij zegt: “ik ontmoet veel bekende gasten, zoals Jan Smit, Marco Borsato, Gerard Joling en ook André Rieu hebben wij naar Enschede gehaald, maar ook dat zijn maar gewone mensen.

Ook FC. Twente is een „klant‟ van hem en als koor hebben wij als zodanig ook opgetreden bij één van de feesten van onze Twentse trots.

Wat kunnen we nog meer over hem vertellen? Oh ja, Paul en Harriëtte hebben drie kinderen en houden van Bourgondisch eten, met daarbij een goed glas wijn. Regelmatig op vakantie, want Harriëtte vindt dat hij te hard werkt.